WTF? Heb ik nog een zus ?

Een vakantie voorbereiden wordt natuurlijk steeds makkelijker als je wat vaker reist. Tenminste dat denk je. Nu gaan we met z'n vijven op vakantie, maar het voelt niet anders dat met z'n drie. Bij de boeking check je even de verzekeringen zoals annulering en de reisverzekering, of je visum nodig hebt en of de paspoorten in orde zijn. Voor Thailand heb je geen visum nodig, want we blijven niet langer dan 30 dagen. Je paspoort moet nog 6 maanden geldig zijn. Met een vluchtige check van de data was alles in orde.
We gaan in augustus weg en het paspoort van Leon zou pas in februari 2010 verlopen. Das precies zes maanden.

Afgelopen zondag (7 dagen voor vertrek)doet Leon nog een check van de medicijnen en de papieren. Wat blijkt: je paspoort moet zes maanden geldig zijn bij vertrek uit Thailand. Even rekenen: we gaan 25 augustus terug, mijn paspoort is tot 4 februari geldig. Oooh...shit....ik kom drie weken tekort. Mijn eerste reactie is, ach wat zijn nou drie weken, dat zal wel niet zo een vaart lopen. Daarna slaat de paniek toe: nou deze "customs" letten maar op drie gegevens, dan weten ze best wel dat het dan niet klopt. Sterker nog, als ik incheck bij vertrek wordt ik al tegengehouden, aangezien de vluchtmaatschappijen "penalties" kunnen krijgen bij het leveren van passagiers zonder de benodigde reisdocumenten. Langzaam wordt ik wit en zak op de bank. Na een uur vloeken kom ik weer een beetje bij , en ga direct uitzoeken hoe ik aan een paspoort kan komen binnen 1 week.

De gemeente geeft via haar site info, spoedaanvraag binnen 2 dagen is mogelijk (41 euro extra). Dat moet lukken, alleen moet ik de twee oudsten in mijn paspoort laten bijschrijven. Vier en een half jaar geleden kon dat alleen maar als de moeder van de kinderen daarbij fysiek aanwezig is. Inge is op vakantie in Portugal, en komt volgend weekend pas terug. Ik zit helemaal in zak en as en zie mijn betaalde vakantie naar Thailand in rook opgaan. Nu blijkt dat alleen Amsterdam zo streng is en dat ik nu (voor het eerst) voordeel heb van het wonen in de country-side. Hier heb ik alleen toestemming nodig van Inge. Met 1 belletje en een e-mail heb ik haar toestemming binnen 1 uur voor elkaar. Klaar is Klara. Nu nog Yannick ophalen bij zijn beste vriend Bram in Roden en morgen ben ik fris en fruitig voor een nieuw paspoort.

Als ik de voorwaarden later op de avond nog eens rustig doorlees, en geen waas meer voor mijn ogen heb, wordt het mij duidelijk dat ik een handtekening van Inge nodig heb, maar ook een officieel document als een Paspoort of Rijbewijs. Mijn hartritme zakt onder de 20 per minuut. Inge heeft die vast bij zich. Een paspoort zeker, maar misschien heeft ze haar rijbewijs niet bij zich. Geluk bij een ongeluk heeft ze die inderdaad thuis gelaten en neemt Esmée die mee als ze afreist naar ons. Inge gaat maandagochtend alle mogelijke moeite doen om een printer te vinden een fax om een ondertekende toestemming naar mij te sturen. En ook dat lukt.

Nadat ik 's avonds Yannick ophaal, staan we strak op dinsdagmorgen 9 uur bij de fotograaf. Met mijn oude paspoort, een fax met de handtekening van Inge, drie officiële pasfoto's, het officiële rijbewijs van Inge, en Yannick en Esmée (zij moeten fysiek aanwezig zijn bij de aanvraag) gaan we vol goede moed naar het gemeentehuis. Alles lijkt in orde, totdat de gemeente ambtenaar haar baas roept. Wonen uw kinderen in een andere gemeente ? Oh nee he, moet ik nu weer naar een andere gemeente ? Ik zeg ja, heeft dat consequenties ? Uh nee, dan moeten we even het ouderlijk gezag checken, dat is alles. Gelukkig, ik heb ouderlijk gezag, dus de administratie klopt. Geen vuiltje aan de lucht, alleen nog een aantal vragen aan de kinderen, waarbij ik me niet mag inmengen. Esmée beantwoordt netjes haar vragen wat haar volledige naam is, wanneer geboren en waar. Yannick krijgt meer vragen.

(Ambtenaar) Waar woon je ?
(Y) 2408 EM Alphen aan den Rijn, Madridsingel

A: Hoe heet je? Wanneer ben je geboren en weet je ook waar ?
Y: Yannick Martijn Kramer, 12 januari 1996 in Amsterdam (papa is trots, allemaal geboren in een echte stad)

A: Hoe heet je zus ?
Y: (een beetje verbaasd en kijkt en wijst naar Esmée) Esmée Marit Kramer

A: En je andere zus ?
Y: (Yannick schrikt, kijkt mij aan met grote ogen in de trant van: What the fuck ? Heb je nog een dochter ? Hij verstomt en denkt na, fronst zijn wenkbrouwen en neemt alle vragen en instructies door die we gisteren doorgenomen hebben. "Ik mag van papa niet zeggen dat hij ons wil ontvoeren naar Marokko" Welke zus bedoelt die ambtenaar. Shit denkt Leon...hij zal toch wel weten wie ze bedoelt.Het kan toch niet waar zijn dat ik hier een draai om mijn oren krijg van mijn puber die niet mee wil werken. Hij zal toch niet nu laten voelen dat hij de macht heeft ? Op het moment dat Yannick bijna wil zeggen: Ik heb maar 1 zus, geeft Leon subtiel een hint: die kleine thuis...Yannick schrikt en antwoord volmondig, zodat er geen onduidelijkheid kan bestaan dat hij zijn (half)zussie wel kent:) Carmen Zoe Noelle Kramer.

Yannick slaagt cumlaude.

Gelukkig, het paspoort is donderdag gereed. We kunnen op vakantie.